21/11/2008 - Hancı/SARHOŞ/adsizalkolik

Her giden bir gelene bedellenir hayatta eğer bir hancıysan uzun vadede üzerine düşen, her seferinde gidenin ardından sana bıraktığı eşyaları toplamak, hatırlamadığı anıları derdest etmek, senin için bıraktıklarını kendine ayırmaktır. Sonra her yolcu için düzenlediğin raflarda bekleyenler için bir umut haber almayı ummaktır. Çoğunlukla eğer şanslı isen iyi kötü bir haber alırsın gidenden, bazen bir kartpostal, bazen unutmak istediklerini bıraktığı ve hiç bir şeyi geri istemediğini bağıran ve en çabuk o tiplerin geri döneceğini bildiğin bir telefon,bazen sadece sesini, bazen de hatırlayıp geri dönen bir çift gözü bulursun hanın kapısında...

Genel kabul görmüş olan ilke ise hancı olmaya dair haber beklememektir. O yüzden kendi anılarınla gidenlerin bıraktıklarını ayırırsın birbirlerinden. İki ayrı dolap demektir bu. Biri fiziksel olarak eşyaları tuttuğundur. Diğeri ise dünya üzerinde eşine henüz rastlanmamış bir belleğe sahip olan aklındır. Çoğunlukla dolabın yanına gitmeye gerek duyarsın gibi gelse de hancılığın altın kuralı bir süre sonra sen fark etmeden çalışmaya başlar. Eşya tabiatı gereği geçicidir. Hafızan ise
seninle beraber süre gelen ve seninle beraber gidecek en kıymetli hazinen.

Bir diğer önemli nokta ise hancı olmak için dinlemek gerekir, gelen yolcudan daha fazla içmek gerekir, buna rağmen  sarhoş olmaman gerekir. Yolcuyu odasına taşıma sana düşer ise dirayetli olman gereklidir eni konu, alkolün çeneni karşında uzun uzak yollardan gelen yorgun savaşçıdan daha fazla düşürmemesi gerekir.İçmekle sarhoş olmak  işte bu noktada ayrılır birbirinden; tahta bir masada, sönmeyen ve üzerinde sürekli bir su kaynayan bir ateşin önünde, bitmek bilmez bir dinleme ve kısa süreli konakçı olma durumunun kesiştiği yerde birbirinden ayrılır.

Hancı olmak için yolcu olmaktan geçilmesi gerekliğinin arandığı sanılır. Aslında yoktur böyle bir zorunluluk ve üstelik en büyük yanılgıdır . Dinleme konusunda deneyimli ve sabırlı herkes olabir hancı. Gitmek hayal edebilmektir çoğunlukla ve bazen, hayat bir başkasının hayalini dinler iken herhangi bir ikileme düşmeksizin susabilmektir. Ve susarak bir hayali dinleyebilmek en az hayal kurmak kadar elzemdir.

Yolcu hikayeleri merakla ve ilgi ile dinlenmelidir. Bilgelik hancının yolcudan kazanabileceği bir değerken, dinginlik hancının yolcuya kazandırabileceği bir değerdir.
 İş burada biter mi hancı olmak, bu kadar kısa özetlenebilir mi hancılık... Mümkün değildir tabii. İşin doğası gereği hancılığın tanımı sadece derdest etmek, toplamak, yenilemek, beklemeden haber ummak, devam etmek, kabul etmekle sınırlı tutulamaz.

Duygudur aşktır ve yalnızlıktır hancı olmak, başka bir deyişle. Yola düşmek  ise sadece han tadilat istediğinde veya yürek konuşmaktan yana kozlarını oynadığında mümkündür hancı için.
Şimdi bir hancı, bir alkoliğin karşında oturmuş yola düşmemek için yüreğini dinlememeye çalışıyor, çünkü ilk defa bir alkolik bir hancı sırf kendinin de konuşabilir olduğunu fark etsin diye doğasının temel gereğinin dışında hiç bir şey yapmıyor;yalnızca içiyor. Karşısındakini dinleme 'lüksünden' yoksun hancı ise yüreğine kulak veriyor ister istemez. Tadilat diyor yüreği, boşalt başka bir hana içindekileri ve tekrar dönerek hanına bir tek tahta gıcırtısını değiştirmeksizin değiştir hanı. Mümkün müdür bir hancının herhangi bir şeyi dinlemekten kendini alı koyabilmesi. Ve fakat eyleme gelince  iş;  o da hancıya dair.ayrı bir durum komedisi... (ALKOLİK OLMAYAN BİR HANCININ NOT DEFTERİNDEN)