içiyorum, öyleyse uyumuyorum...

Depresyon Alameti...

Sun, 26 Jul 2009 22:54:00 +0300

Artık zor geliyor yaşamaya devam etmek, en azından bu şekli ile... Nerde bırakması gerektiğini bilmeli insan. Üst insana evrilirken insan, içindeki her ne iseden kurtulup özgür kalmayı becerebilmeli... Ölüme gitmek kimi zaman çok zor gibi görünür, hatta çoğu zaman hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamanın yollarını arıyor insanoğlu... Hayatı uzatmanın sahipliğin iyeliğin iyi bir şey olduğuna o kadar şnanıyor ki, tanrıyı yaratıyor ona inanıyor, ahlakı yaratıyor ona inanıyor, hatta kendini var ettiğini sanıp onu yaratıyor ve hayata inanıyor...

Herkes ve her şey için bir bahanesi var ne de olsa, ölüm içinde kılıfı... Ben kıçı kırık aklımla şimdi o ölüme doğru yol aldığımı hatta daha da kötüsü bunu isteyerek bilerek yaptığımı biliyorum.

Bunun benim için hiç bir önemi yok aslına bakarsan. Nedeni de çokça basit ben zaten ölmek için yaşayan zavallılardan biri olduğumu bilirken, hiç ölmeyecek gibi yaşamadım ve hatta hayata hiç dört elle sarılmadım. Denemediğim arda kalan tek zevkli yolculuk ölüm olduğuna göre, şimdi bununla yüzleşmenin, hali hazırda yüzleşip bu konudaki deneyimlerini paylaşmayanların arasında olmanın bir sakıncası olmadığı kanaatindeyim.

Benim için zaten yapılacak çok fazla bir şey hiç bir zaman olmadı. Ben hiç kimse için değerli özel ve hatta önemli olmadım. Dolayısıyla hayatta olmamla gidişim arasında teoride bir fark yok. Pratiğe gelince zaten ortada pratik olarak tanımlanabilecek kimse de yok...

Yalnızlık mesaisi ağrı, ağrılı ve sancılı bir mesai, sadece son vermek istedim o kadar..... ( devamı )

BİONÖROFEEDBACK... İS BACK...

Tue, 30 Jun 2009 11:11:00 +0300

Yeri geldiği zaman gitmesini de durmasını da bilmen gerekir. Bir saçmalama mesaisinde öğrenip öğreneceğin bundan başka bir şey değil aslında. Kısaca hikaye etmek gerekirse önce karakterin kendisini anlatalım.

İşsiz alkolik, saçmalanma dışında en iyi ikinci yaptığı şey: "hiç bir şey". Tam da kelimenin anlamıyla hiç bir şey hem de. Kendine acır, karşısındakine acır, mutsuz ve umutsuz gezmek iyidir onun için. Ne olsa öteki bir yol diğerlerinin seçtiğinden farklı bir şeye denk gelmeyecektir. Niyeti farklı olmak mıdır o da tartışmaya açık ama başka önemsiz bir detay...

Kendini bildi bileli içinde duyduğu sese yenik düşmemiş olması kaybetmeyen olduğu anlamına gelmez. Hayat kaybetmek kazanmak gibi elitist ahlakçılarla yaratılmış boş bir ikilem değildir. Dolu dolu öldürülmesi gereken bir zaman parçasıdır. Anlamsızdır her şey beyzademiz için, kayıp bir ruh gibi dolanıp durmak olarak da resmedilebilir, şımarık bir çocuk olarak da...

Özü de kendisi gibi boktandır hiç bir zaman özü sözü bir boka bedellenmemiştir. Kaybetmek, kazanmak lugatında yoktur. Son zamanlarda en fazla duyduğu laf karabataktır. Daldığı yerde keyfi yerindeyse, bulunmaktan korkar. Daldığı karanlığa ışığı, aydınlığa karanlığı bağışlamaz.

Utanmaz ve arlanmaz bir sofudur o inançsızından. Elleri, gözleri, yüzü, tikleri, mimikleri yalan söyleme konusunda yeteneklidir. Hiç bir koşul altında kontrol edemeyeceği bir sarhoşluk anı yoktur. Hayatta içmek yerine durmak zamanında kafası çok daha bulanık, bünyesi çok daha karışıktır. (inançlı bir yalan, aktaranı bile inandırmış kendine)

Sonsuz bir kanama mesaisinde kanadığından ziyade kanatabildikleri var ettiği için d&.. ( devamı )

Sıradan bir mesai: SAÇMALAMA...

Fri, 13 Feb 2009 15:47:00 +0200

Uzun zamanın ardından barış gelince bir kalbe gerekli olan bütün huşunun içine düşülmüş olur. Bu duygu da bir süre idare eder insanı. Hiçbir yerde problem yoktur bu arada. Çayın tadını alırsın. Kahveyi höpürdeterek içersin. İnsanların gözlerinin içine bakıp gülersin. Böyle zamanlarda tanıştığın insanlar seni en çok sevebilme başarını gösterebilecek olanlardır. Ne de olsa sen pozitif enerji saçan bir sevgi kelebeğisindir.

“Yalanları en çabuk yalancılar fark eder, bir işi en iyi uygulayıcıları bilir.” Sözünü hatırlatacaktır yüreğin sana ama sen yine de tadını çıkarırsın bir süre. Sosyal bir varlık olduğuna inanasın gelir, dost çevrelerinde hoş beş eylemek seni ertesi güne daha bir sevince boğulmuş daha bir mutlu uyandırır. Bu durumda iğrenme, sosyal çevrelerde aşağılana daha bir aşağılayarak davranma modeli benimsenir.

Bu durum senden daha güçlü bir topluluk tarafından kabul g&.. ( devamı )

TERSİNE EVRİM MEKTUBA CEVAP

Wed, 21 Jan 2009 15:32:00 +0200

Sus geri geldi. Kalemimden kan damlamayacak artık. Aksi , ihtiyar yorgun ve bilgelikten nasibini almamış alçak ruhuma göre arz-ı endam edeceğim aranızda. Yeteri kadar üstümden geçtiniz. İnsanmış. Palavradan başka bir şey lazım bana. Vaktin dolması için herhangi bir şeye ihtiyacım yok benim.

Hızlandırabilir ya da yavaşlatabilirim zamanı, uzatabilir ya da kısaltabilirim mekanı. Anlamların üzerinde kayabilirim. Konudan konuya geçebilirim. Düşünce hızında yürüyebilirim bile. Düşüncelerimi yürüme hızıma çekebilirim. Yer ayağımın altından kayarken gülebilir, yere sağlam basarken ağlayabilirim.

Oynayabildiğim gibi zamanla, mekanla, olanla ve olmayanla kendimle de oynayabilirim. Bir şeye ya da birine ihtiyacım yok dışarıdan. Uyarılmaya veya uyuşturulmaya ihtiyacım yok. Kendim olduğum hallerden birinde durgun suskun ya da hareketli kalabilirim… artık…

AÇIK MEKTUP...

Thu, 18 Dec 2008 11:18:00 +0200

Düşüyorum. Düşünmekten düşmeye fırsatı olabilen biri değilim gibi geliyordu uzun zamandır. Yanılıyormuşum. Umurumda değil sanıyordum. Öyle değilmiş. İnsanlardan vazgeçtim anlam yüklemiyorum sanıyordum, hatta kızmıyorum kıskanmıyorum, elde olanla veya olmayanla yetinebilirim sanıyordum. Değilmiş. Karşılığı olmayan zamanlarda anlamlar yükleyenlere yüklendiğim kadar kendime de yüklenmem gerekirmiş. Merkez kaça yakalanmış olduğu yerde sürekli dönen bir adama evirildim.

Sürekli olarak hikaye ettiğim adsız-alkolik hikayesi gerçeğe dönüyor her gün. Uyuyamıyorum. İçtikçe de uyuyamıyorum. Hatta ne yaparsam yapayım, ne kadar yorulursam yorulayım beceremiyorum. Alkol, gözyaşı, çok kişilikli tiyatrolar, gerçek ve hatta daha ötesi bile ruhumu huzurdan yana döndürmüyor.

İnsanlarsa fazlaca “iyi” bu aralar yüzüme karşı. Ardımdan dediklerini bildiğim halde dinlemeyeli o kadar zaman geçti ki şimdi yüzüme karşı söylenen yalanları, cesaret veri.. ( devamı )

özetle özele...

Sun, 23 Nov 2008 21:00:00 +0200

Kalmak kimi zaman gidenin ardını beklemek
Dönmek çoğu zaman her şeyi aynı bulmayı zannetmek
Oysa ne kadar çok hayat geçer gidenin üzerinden,
sevinçten, kederden demden
Neler siniyor hatıranın üstüne
neyi temizliyor- temize çekiyor- kalan
bir gidişin karşılığı iki dönüş
bir dönüşün karşılığı...
çok gidenin ardından tek kalan
hancı çilesi, yolcu çenesi...
.. ( devamı )

Hancı/SARHOŞ/adsizalkolik

Fri, 21 Nov 2008 10:10:00 +0200

Her giden bir gelene bedellenir hayatta eğer bir hancıysan uzun vadede üzerine düşen, her seferinde gidenin ardından sana bıraktığı eşyaları toplamak, hatırlamadığı anıları derdest etmek, senin için bıraktıklarını kendine ayırmaktır. Sonra her yolcu için düzenlediğin raflarda bekleyenler için bir umut haber almayı ummaktır. Çoğunlukla eğer şanslı isen iyi kötü bir haber alırsın gidenden, bazen bir kartpostal, bazen unutmak istediklerini bıraktığı ve hiç bir şeyi geri istemediğini bağıran ve en çabuk o tiplerin geri döneceğini bildiğin bir telefon,bazen sadece sesini, bazen de hatırlayıp geri dönen bir çift gözü bulursun hanın kapısında...
Genel kabul görmüş olan ilke ise hancı olmaya dair haber beklememektir. O yüzden kendi anılarınla gidenlerin bıraktıklarını ayırırsın birbirlerinden. İki ayrı dolap demektir bu. Biri fiziksel olarak eşyaları tuttuğundur. Diğeri ise dünya üzerinde eşine henüz rastlanmamış bir belleğe sahip olan aklındır. Çoğunlukla dolabın yanına gitmeye gerek duyarsın gibi gelse de hancılığın altın kuralı bir süre sonra sen fark etmeden çalışmaya başlar. Eşya tabiatı gereği geçicidir. Hafızan ise
seninle beraber süre gelen ve seninle beraber gidecek en kıymetli hazinen.
Bir diğer önemli nokta ise hancı olmak için dinlemek gerekir, gelen yolcudan daha fazla içmek gerekir, buna rağmen sarhoş olmaman gerekir. Yolcuyu odasına taşıma sana düşer ise dirayetli olman gereklidir eni konu, alkolün çeneni karşında uzun uzak yollardan gelen yorgun savaşçıdan daha fazla düşürmemesi gerekir.İçmekle sarh.. ( devamı )

kurtuldum sanırken...

Mon, 27 Oct 2008 11:56:00 +0200

Uzun zamandır başkalarının hikâyelerinde konaklıyordum ben. Kendi hikâyeme devam etmeye mecalim kalmayana kadar konuşmuştum ne de olsa. Geriye dinlenmek kalıyordu yalnızca, dinlendim bende kim ne söylediyse onu dinledim. Sözleri ve cümleleri biriktirdim. Hikâyeler arasında duygudaşlık yaparak hikâyeleri yani aslında hayatları birbirine dolayarak başkalarının çektiği acıları kendimin sanarak devam ettim soluk alıp vermeye. İyiydi bir süredir, depresyondan çıkmış, bir kaç gün ayık kafayla çalışmış hatta gülümseyebilmiştim olan bitene. Kim bilir yaşlı yürek tekrar ergenlik çekmiyordu bu sefer, ya da kurtulmuştu aklım aymazlıktan.

Bir süredir olan bitene seyirci olmaktan çıkıp, egomu ve olağanca iğrençliğimi portmantoda bırakıp çıplak çıkıyordum insanların arasına...

Sonra ne oldu hatırlamıyorum, bir şarkı, bir şiir, bir bilmece... Geçmişi çağırıp günümü gölgeledi. Aslında kim olmadığımı hatırladım. Öyle insanlara yardım edecek türden biri değildim ben, iyi bir değildim. Acılarını insanlardan ve yaşadıklarından büyük görmeyi kafayı takmış merhametsiz bir ayyaştım çoğunlukla.

Kahvaltı etmezdim, çay sigara, kahve bira, çay rakı, şarap sigara ikilemelerini severdim ben. Sağlıklı yaşamaktan anladığım sarhoş o.. ( devamı )

üye girişi-1

Tue, 16 Sep 2008 10:44:00 +0300

Hiçbir neden egodan daha geçerli ve hiçbir acı narsisin nasırı kadar keskin değil bu günlerde

Masada yara almadan oturmak bir daldan diğer dala geçerken kelimelerin kudretiyle başını döndürmeyi becermek yandaşı olduklarımın,

EE kimi aşkla sarhoş olmak ister, kimi erdemle, kimi sarhoş doğar, birde benim gibiler varda arda kalan şarap sevmeden şarapçı olanlar, rakı masası muhabbetini torpillilerinin arasından yükselerek bulacağını ümit edenler izmarit kovalayanlar, yavşaklar ve karın ağrıları…

Neyi ne kadar bildiğim sorusuna gelince lâinlerdenim ben, doğuştan getirdiğim gen havuzum defolu ve kısa kollu

Sat, 28 Jun 2008 16:27:00 +0300
ben uzun zamandır yokum zaten kendimde değilim

ve ben uzun zamandır hayatta bile değilim

kendim için senin için bekleyen için

sonra uzun uzak yolların ardından bir yer bulursam

kendime yaşamak için

ve yakıştırmak için soluk alıp vermeyi

belki geri dönebilirim

ama şimdi bu an bu saniye sadece çekip gitmeliyim

geri gelebilmek ve kendim olabilmek için..... ( devamı )